Fietsster komt om bij aanrijding met vrachtwagen
Een half uurtje geleden verscheen dit kleine artikel in verschillende online kranten.
Op de Muide in Gent is woensdagnamiddag een 52-jarige vrouw op de fiets aangereden door een vrachtwagen en ter plaatse overleden. Het parket stuurde een verkeersdeskundige naar de plaats van het ongeval omdat de precieze oorzaak van de aanrijding onduidelijk is.
De vrouw werd rond 14.45 uur op het kruispunt van de Pauwstraat met de Meulesteedsesteenweg door een vrachtwagen gegrepen. Een reanimatie kon niet meer baten.
via De Standaard Online.
Elk ongeluk is er één teveel.
Visserij fietsstraat?
Vorige vrijdag liet de stad weten de Visserij te willen inrichten als fietsstraat. Bijna luid applaus bij de Fietsersbond, tot we begrepen wat de inrichting precies inhield.
De Visserij is een belangrijke fietsas, zeker sinds de aanleg van de twee bruggen in het Keizerpark. De straat heeft echter te kampen met veel sluipverkeer. Tijdens de werkzaamheden aan de Willemsbrug, die doorgaand verkeer onmogelijk maakten, daalde het aantal auto’s in de ochtendspits van 240 naar 60 (tellingen van de stad). Fietsen in de Visserij werd prettiger en een stuk veiliger, zoals het voor een echte fietsas hoort.
De optie die in eerste instantie door de stad zelf was voorgelegd, bestond erin de straat te knippen ter hoogte van de Brusselsepoortstraat, zodat doorgaand autoverkeer onmogelijk zou worden. Deze optie, die resoluut de voorkeur van de Fietsersbond wegdroeg, heeft het helaas niet gehaald: schepen De Regge, oorspronkelijk voorstander van het behoud van de geknipte situatie, maakte een bocht en kiest nu voor een herstel van de oorspronkelijke situatie voor de wagens, en een verdere inrichting als “fietsstraat”. Iets wat verkocht wordt als een “win-win” resultaat.
Het stadsbestuur definieert een “fietsstraat” als een straat waar de auto “te gast” is. Dit betekent dat auto’s aan hetzelfde tempo als fietsers in de straat rijden. Het is ook “niet de bedoeling” dat auto’s de fietsers inhalen. Zoals de stad zelf ook beseft en schrijft in de mededeling, is een ‘absolute voorwaarde voor een goed functionerende fietsstraat dat er niet te veel autoverkeer is’.
Het is afwachten wat de effecten van enkel een – nog uit te vinden en juridisch onbestaand – verkeersbord en wat verf zullen zijn. De Fietsersbond vreest dat dit niet genoeg zal zijn om de autostroom in de Visserij aan te pakken. Als uit tellingen tijdens de werken bleek dat 75% van het autoverkeer wegviel en dus eigenlijk sluipverkeer was, hebben we er onze grootste bedenkingen bij of deze wagens ook na de inrichting als “fietsstraat” weg zullen blijven. Ook snelheidsremmende maatregelen ontbreken voorlopig.
De Fietsersbond vindt het een gemiste kans dat de stad niet resoluut de kaart van de zachte weggebruiker heeft getrokken en doorgaand verkeer definitief onmogelijk heeft gemaakt. Dit zou pas een win-win zijn, zowel voor fietsers als buurtbewoners die het sluipverkeer uit hun woonstraat zien verdwijnen.
Chique op de fiets
De fiets heeft bijna alles om een ideaal vervoersmiddel te zijn, zeker voor korte afstanden. Niet alleen de gebruiker heeft er voordeel bij, ook zijn medemens mag blij zijn met de fiets. een fiets neemt weinig plaats in op de weg en, mits een beetje voorzichtig gebruikt, is hij niet gevaarlijk. Op één punt scoort de fiets erg laag: chique is hij niet. Lange tijd is de fiets beschouwd als het kneusje dat alleen gebruikt werd door mensen die zich niets beters konden veroorloven. Je kan nog zoveel parlementsleden, burgemeesters, ministers en prinsen op de fiets zetten als je wil, ergens blijft daar nog altijd iets van hangen.
De laatste jaren zijn er een paar types fiets op de markt gekomen die dat etiket niet hebben. Je kan geen trein meer nemen of er zit wel iemand op met een vouwfiets. Handig in het gebruik, en de eigenaar heeft net zoals iedereen een ticketje of een abonnement, dus een armoedzaaier zal hij ook niet zijn. Ook elektrische fietsen hebben flink wat aanzien. Een snorfiets met benzinemotor wordt door de goegemeente beschouwd als iets waar iemand met stijl niet dood op gezien wil worden. Vervang de benzinemotor door een elektrische en je bent hip en bij de tijd.
Maar een nieuwe fietsvorm slaat alle records: de vernieuwde bakfiets, of het nu een twee- of een driewieler is. De vouwfietsgebruiker is iemand van ons met een handige oplossing voor een vervoersprobleem. Iemand met een bakfiets is het einde, het toppunt van chique. De bakfiets krijgt de hoogste vorm van erkenning die voor chique mogelijk is: afgunst. In het begin was die er nog niet. Stads- en landsbesturen weigerden de bakfiets een stalplaatsje omdat hij toch maar een fiets was. De man in de straat verwarde de nieuwe bakfiets met de armemensenbestelwagen die de oude bakfiets was. Maar stilaan nam de waardering toe. Het begon nogal bescheiden met gezeur over hoe een bakfiets toch wel veel plaats inneemt, bijna een derde van een auto. Later werd ouders die hun kroost met de bakfiets naar school reden onverantwoordelijkheid verweten.
Maar nu is de hoogste vorm van waardering bereikt. De bakfiets krijgt niet het verwijt dat er iets mis mee is, neen, de bakfiets krijgt het verwijt dat hij hip is. Dat verwijt komt niet van de minsten. Komiek Nigel Williams fulmineert tegen bakfietsgebruikers. Deze zijn welgesteld en wonen in welvarende buurten. In een recent artikel in De Standaard worden bakfietsgebruiker omschreven als “welgestelde, hoger opgeleide, kleinburgerlijke tweeverdieners die vroeger de stad zouden zijn uitgetrokken zodra ze het zich konden veroorloven, maar nu bewust kiezen voor een stedelijke omgeving.” Het artikel concludeert: “Bakfietsouders zouden zich links voordoen, maar alleen bekommerd zijn om hun eigen welzijn.” Hoezo? Mensen gaan niet buiten de stad de schaarse open ruimte innemen, gebruiken in de stad een vervoermiddel met weinig impact, en dus zijn het egoïsten?
Ook N-VA-voorzitter Bart De Wever laat zich niet onbetuigd en gebruikt de bakfiets als etiket voor de welstellende middenklasse. Dat hij daarbij kritiek geeft over sommige attitudes van die groep is voor ons als fietsers niet belangrijk. Belangrijk voor ons is dat de bakfiets het allerhoogste stadium van chique bereikt heeft: hij krijgt geen kritiek meer voor wat hij is, maar voor wat hij betekent. Daarmee overtroeft hij sportwagens en 4×4’s. Deze worden niet alleen bekritiseerd voor hun snobgehalte, maar ook voor hun eigenschappen (niet moeilijk, als personenvervoersmiddel zijn ze nogal onnozel).
De bakfiets is de perfectie: een handig vervoersmiddel met afgunst in zijn doelstelling. Proficiat.
Jaarlijks zo’n 7.700 ongevallen met fietsers in ons land.
In 2008 vonden er zo’n 7.700 ongevallen (7.696) met fietsers plaats op de Belgische wegen. Daarbij raakten 8.122 fietsers gewond. Voor 86 fietsers liep het ongeval fataal af terwijl respectievelijk 905 en 7.131 fietsers zwaar- en lichtgewond raakten.
Dat meldt Open Vld-senator Guido De Padt op basis van het antwoord op twee schriftelijke vragen aan staatssecretaris voor Mobiliteit Etienne Schouppe (CD&V).
Het gaat om de meest recente cijfers. Tussen 2005 en 2007 werden gelijkaardige cijfers opgetekend.
Lees de rest van het artikel: Jaarlijks zo’n 7.700 ongevallen met fietsers in ons land – België – HLN.